Vandaag ken je JUN misschien als een van de gitaristen van de ヴィジュアル系 (Visual Kei) band GOTCHAROCKA, maar deze groep is zeker niet zijn eerste stap in de muziekindustrie.
In het verleden maakte JUN deel uit van verschillende bands en projecten. Sommige wat bekender en ‘succesvoller’ dan de andere. Op een gegeven moment streefde hij zelfs een solocarrière na! En dat is precies wat ik vandaag op tafel wil leggen, aangezien deze solowerken tegenwoordig verloren lijken te zijn gegaan in het muzikale niets.
Na de ontbinding van de ヴィジュアル系 (Visual Kei) super-band Phantasmagoria – waarschijnlijk JUN’s bekendste project – in 2007, begon hij een carrière als soloartiest na te streven onder de naam ‘attic’.
attic was een relatief kortdurende onderneming die slechts twee singles uitbracht.
“Atomic Smile” werd uitgebracht in maart 2007. Een grotendeels instrumentale single die JUN’s vaardigheden als gitarist en componist echt in de schijnwerpers zet via de instrumentale nummers “Spacers pop”, “Depth or Length” (deze is trouwens maar liefst 7 minuten en 43 seconden lang!) en “ANIMAL STAR”, voordat hij zijn capaciteiten als singer-songwriter laat zien met het verborgen vierde nummer “Funny Place”. Dit nummer geeft ons een glimp van JUN’s rebelse en opgewekte aard, ook al is het soms wat merkwaardig verwoord.
Dit is een thema dat we in de nabije toekomst van attic zeker vaker zullen zien.
“Het is alsof ik verliefd werd op een droom.”
“Mechanical Ugly Gang” volgde in december 2007, en in tegenstelling tot zijn voorganger werd deze single uitgebracht in twee verschillende formaten. TYPE A, dat de nummers “UGLY GANG”, “DRAMATIC” en “Everybody soul” bevatte, evenals een muziekvideo voor “DRAMATIC”, terwijl TYPE B de twee eerder genoemde nummers bevatte, evenals bonusnummer “Flake”.
Waar de eerste single grotendeels een instrumentaal werk was, is de tweede eigenlijk precies het tegenovergestelde, aangezien alleen het eerste nummer een instrumentaal stuk is met veel persoonlijkheid – een perfecte voorproef voor wat “DRAMATIC”, waarschijnlijk het meest bekende nummer uit dit tijdperk van JUN’s werk, ons direct daarna gaat brengen. Terwijl “Atomic Smile” meer een ‘ik heb dit in mijn slaapkamer gemaakt’-gevoel had (voornamelijk door de toevoeging van “Funny Place”), verdubbelt “Mechanical Ugly Gang” de rebelse persoonlijkheid en de algehele boodschap van het volgen van iemands dromen. Dit thema komt zeker naar voren in de muziekvideo, maar het komt ook echt tot uiting in de tekst van “Everybody soul”.
(Helaas had attic noch Jun destijds een officieel YouTube-kanaal, waardoor het ook niet mogelijk is om hier een officiële versie te linken.
Dit is een herupload van een fan-account.)
Het is waarschijnlijk ook interessant om op te merken dat de productie, arrangering, gitaar, zang, keyboard, bas en drum programmering voor beide singles allemaal door JUN zelf werden gedaan, zonder hulp van andere muzikanten. Hoewel 伊織 (IORI) (de andere gitarist van Phantasmagoria) en 圓光寺 公香 (Enkouji Kimika), over wie ik helaas geen verdere informatie kon vinden, ook worden vermeld als gastkoorzang op de tweede single.
“De helderste ster vertelde me, mijn naam is Kujira.”
Beide singles werden uitgebracht via het label UNDER CODE PRODUCTION, eigendom van destijds voormalig bandgenoot in Phantasmagoria, KISAKI. Een beslissing die veranderde met JUN’s tweede poging – als je het zo kunt noemen – aan een solocarrière. In augustus 2008 werd de single “Look for ‘MR.NAME’” uitgebracht via Daiki Sound, met alleen de naam ‘jun’ als artiest, niet attic.
Net als de tweede single van het jaar daarvoor werd “Look for ‘MR.NAME’” uitgebracht in twee types: een blauw type met het nummer “name is “KUJIRA’” en een bijbehorende muziekvideo, terwijl het oranje type het nummer “Brave” bevatte evenals een muziekvideo voor hetzelfde nummer. Beide versies delen ook het tweede nummer “power source”.
Beide nummers vormen een volledig contrast met de nummers op “Mechanical Ugly Gang”, die vanuit een rebels standpunt spraken. Beide A-kanten van “Look for ‘MR.NAME’” spreken op verschillende manieren over het vinden van zichzelf, terwijl “power source” eigenlijk verwarring uit door de wereld om de verteller heen. Of dit een directe uiting van JUN zelf is, is niet aan mij om te concluderen, maar het lijkt er wel op dat deze release zijn gevoelens uitdrukt op een manier die alleen een muzikant kan.
(Wederom is er geen officieel kanaal voor JUN’s werk, dus dit is ook een fan-upload.)
Helaas sluit deze release JUN’s reis als soloartiest af. Want na een korte stilte deed JUN de handen ineen met 伊織 (IORI) om spiv states te vormen, welke grotendeels de kenmerkende compositionele stijl volgde die JUN ons met zijn solowerk liet zien.
Hoe graag ik nu ook in het verhaal van spiv states wil duiken, het is er nog niet de tijd voor.
Nog niet…
JUN is momenteel de gitarist van GOTCHAROCKA, een band die in 2012 werd gevormd samen met vocalist JUI (ex.VIDOLL) en gitarist Toya (ex.Charlotte). Dus hoewel zijn solocarrière voorlopig voorbij lijkt te zijn, is zijn passie voor muziek nog net zo helder als altijd.
Een vraag voor jou, de lezer…
Het verhaal van attic en JUN is een experiment. En ik heb je hulp echt nodig. Vond je dit type artikel leuk? Zou je er in de toekomst meer van willen zien? En zo ja, van welke artiest zou jij graag het verhaal in een volgend artikel willen horen?