The THIRTEEN // A World of Villains: Er is geen rechtvaardigheid in deze wereld

The THIRTEEN werd oorspronkelijk opgericht onder de naam ‘The MUMMY’ door vocalist 真緒 (Mao) en gitarist 美月 (Mizuki) in oktober 2015, slechts een maand nadat Sadie hun hiatus aankondigde. Ze veranderden de naam naar ‘The THIRTEEN’ in maart 2016, gevolgd door de release van hun volledige album “PANDEMIC”. Sindsdien brengen ze consequent nieuwe nummers, singles, EP’s en af en toe een volledig album uit.
The THIRTEEN bestaat alleen uit 真緒 (Mao) op zang en 美月 (Mizuki) op gitaar, maar ze vertrouwen op ondersteunende leden: bassist kazu en drummer Tumi, die beiden ook regelmatig verschijnen in hun muziekvideo’s en natuurlijk hun liveshows.

Op 12 april 2023 brachten ze hun 8e EP “A World of Villains” uit via het label GREEDY RECORDS. De EP bestaat uit 6 nummers en neemt slechts ongeveer 30 minuten luistertijd in beslag om je niet alleen een wereld van schurken te laten zien, maar ook een verscheidenheid aan geluid, stijl en de combinatie daarvan.
Op dit punt hoor ik je denken: “雪 (Yuki),je weet toch dat de band vorige april een single heeft uitgebracht? Waarom bespreek je dan deze EP?“, en daarop heb ik, beste lezer, slechts één woord als antwoord: “concept”.
Ik verzeker je dat “WORLD WITHOUT END” op mijn lijst staat voor een toekomstig artikel, maar het is vandaag niet het onderwerp.

Voordat we elk nummer afzonderlijk bekijken, wil ik je eraan herinneren dat mijn hoofdfocus voor dit soort artikelen de teksten zijn en het verhaal dat ze vertellen. De bedoeling is om ‘een brug te bouwen’ tussen Japan en de rest van de wereld door je een ander perspectief op de release te geven dan je misschien eerder had.

Nu alle nodige zaken zijn afgehandeld, duiken we meteen in “A World of Villains”!

 

I paint this world in my favorite colors

De EP opent met “Welcome to the Villains World”, een nummer dat echt laat zien wat je kunt verwachten van deze release. Het begint met een dubbelgestemd couplet om de verscheidenheid te tonen van wat we in deze wereld zullen vinden en combineert dat met een meer elektronisch beïnvloed geluid en een opzwepend tempo.
Als je mijn reviews eerder hebt gelezen, heb je me waarschijnlijk horen zeggen dat ik een erg ‘visuele’ verbeelding heb bij het luisteren naar muziek. En deze EP is geen uitzondering. Ik ga hier later uitgebreider op in, maar als je als kind Disney-films keek, neemt “Welcome to Villains World” je echt mee op een pad waar meerdere schurken je via een lied verwelkomen in hun midden. Het elektronische ritme trekt je echt over het pad van de ‘doortrapt-nietsnutte misfits’ voordat het je rechtstreeks in het volgende nummer duwt, waar het middelpunt voor één schurk alleen is…

QUEEN” is ongetwijfeld het juweel van deze release met zijn opzwepende, poppy geluid en een duidelijk herkenbare schurk die in de schijnwerpers stapt. Doorheen het nummer maken we kennis met ‘een koningin die het kwaad draagt’, die ook gebruikmaakt van dezelfde ‘jouw hand nemen en je door het nummer trekken’-methode als het openingsnummer deed.
Hoewel het algehele geluid opzwepend en poppy is, verwerkt The THIRTEEN hun zwaardere stijl toch in het nummer via een herhalend couplet voor het refrein, maar tegelijkertijd is er ook een hogere toon in 真緒 (Mao)’s natuurlijke stem om hem iets vrouwelijker te laten klinken – iets wat echt bijdraagt aan het personage en haar een stuk geloofwaardiger maakt.

The THIRTEEN // QUEEN (MV)

De muziekvideo opent met een scène van de boze koningin voor een spiegel terwijl ze het openingscouplet brengt, voordat ze de trap af loopt. De rol van de boze koningin wordt vertolkt door 真緒 (Mao), en doorheen de video zien we zowel 真緒 (Mao) als 美月 (Mizuki) in twee verschillende vormen. Speciaal voor “QUEEN” dragen ze allebei een rood en zwart thematische outfit, maar voor de coupletten waar 真緒 (Mao)’s stem niet is aangepast, zien we hen beiden in de donkerdere outfits die je ziet op de promofoto’s voor deze release.
The THIRTEEN zijn echter op zijn best bijrolspelers, want de koningin is absoluut de ster van de video. De Disney-liedjesstijl die ik beschreef bij het openingsnummer kreeg hier echt een visuele vorm, en bovendien is het ook nog eens een heel aanstekelijk oorwurm-type nummer…

De derde halte op onze reis is het onhandig getitelde “I WANNA BE LOVED BY YOU”, dat de ‘stijlverandering’voortzet door het poppy geluid van de koningin weg te duwen en te vervangen door een balladachtige opening, voordat het overgaat naar een jazzachtigere stijl en het opzwepende ritme waaraan we inmiddels gewend zijn geraakt voor de rest van het nummer. Op basis van de teksten bevat dit nummer ook een vrouwelijke (een aanname die volledig gebaseerd is op “I become mistress of the universe”) schurk, hoewel deze in tegenstelling tot de koningin niet als schurk geboren is. In plaats daarvan is ze gecreëerd doordat ze een kristal oppakte dat vervloekt was door een heks en onder een boom was gevallen. “I stared blankly at it. That’s when my appearance changed. I became hot, fangs grew and wing grew on my back.
Het vervloekte kristal veranderde haar in een beest, en met haar minnaar die niet meer van haar houdt, besloot ze “live as evil and make you a beast”. Het nummer wordt wederom gepresenteerd in deze Disney-stijl van muzikaal verhalen vertellen, maar toont ook karaktergroei en -ontwikkeling doorheen het nummer. Waar er aanvankelijk alleen maar verdriet is, eindigt ze aan het einde van het nummer met “It’s gonna be a great day. Its great day. I’m alright.

Voor onze volgende halte ondergaan we opnieuw een volledige ‘stijlverandering’, want “ANGRY” verandert het tempo naar een meer metalritme, met snelle gitaren, bas en drums voordat 真緒 (Mao) soepel terugvalt in de rol van een schurk met hogere (maar wederom zijn eigen) zang. Dit maakt het ook het zwaarste nummer op deze EP, maar “ANGRY” is behoorlijk trouw aan zijn naam. “GET OUT HERE! Why? Cut down the forest? Do you want to destroy nature? GET OUT HERE! Fool! What a shallow deed! Humans threaten the future!
Hoewel het moeilijk te zeggen is wat voor soort schurk nu tot ons luisteraars spreekt, is het duidelijk dat we wederom niet te maken hebben met een schurk die als zodanig geboren is. In plaats daarvan is het er een die schurk werd door omstandigheden, in dit geval de vernietiging (of de beoogde vernietiging) van zijn thuis, het bos.

Onze voorlaatste halte is “DARK HEROS”, dat de agressie behoudt die we in het vorige nummer hoorden, maar er een elektronischer twist aan geeft. En hoewel het aanvankelijk lijkt alsof we een held zien die de wereld van schurken binnensluipt, is het eigenlijk het tegenovergestelde. Deze ‘donkere helden’ zijn erop uit om de helden die voor rechtvaardigheid strijden uit te schakelen. “Justice is stupid. It’s bad looking! Eliminate the heroes of this world. Yes, we are DARK HEROS!
Net als zijn voorganger is het moeilijker te zeggen met wat voor soort schurk we precies te maken hebben, omdat ze zichzelf doorheen de teksten niet genoeg in detail beschrijven. Ze voelen echter wel alsof ze als collectieve groep deel uitmaken van deze wereld. “Because there is light, there are shadows. No. There are shadows in darkness. I’ll show you the theorem later.

De EP wordt afgesloten met het merkwaardig getitelde “The Snow Evil will perish”, dat ons beperkt tot één schurk die op de voorgrond wordt geplaatst. Eén die we ook goed kunnen identificeren: “Silence and darkness love me. But I’m always lonely. They call me a snow monster. My breath is white and cold.
Deze schurk vertraagt het tempo naar een ballade, maar met de zware ondertoon van een metalnummer. Het is misschien het langzaamste nummer van deze reis, maar het laat zich zeker niet overschaduwen door zijn opzwepende medetemponummers. Het langzamere tempo en de aangehouden zangklanken dragen werkelijk bij aan de droefheid van de teksten, maar ze laten ons ook de meest meevoelende schurk zien. “Whatever is problem? There is justice for evil. The living hate each other. Then this is the silence. But evil will perish. It’s a sad story. I want you to love me. ‘Cause all I want is you.

 

Conclusie: Beauty and ugliness are two sides of the same coin

Ik heb dit tot nu toe bewust niet vermeld, maar je hebt misschien opgemerkt dat alle geciteerde teksten in het Engels waren, en de reden daarvoor is dat deze EP in het Engels wordt gezongen. Er zijn hier en daar enkele grammaticale fouten, maar deze breken de onderdompeling zeker niet.
Het consequente gebruik van de Engelse taal op deze EP is indrukwekkend, en zeker een zeldzame aanblik binnen het ヴィジュアル系 (Visual Kei) genre in deze omvang. Het draagt ook bij aan het verhaal dat deze EP probeert te vertellen. Ik kan 真緒 (Mao) dan ook alleen maar complimenteren voor zijn inspanningen doorheen deze EP, want elk nummer bevat veel teksten – ik raad je ook zeker aan ze zelf te bekijken.

Hoewel “A World of Villains” op het eerste gezicht een verzameling willekeurige nummers lijkt die muzikaal niets met elkaar te maken hebben vanwege het stijlverschil, kijken we naar een verhalenboek dat me meer dan wat dan ook aan de Disney-formule doet denken – iets wat ik al meerdere keren in deze recensie heb benoemd.
De keuze om “QUEEN” als muziekvideo te gebruiken was zowel de best als de slechtst mogelijke keuze, vooral als het het enige nummer is dat je van deze EP zult horen. Op zichzelf overschaduwt het de andere nummers (en andere schurken) met hoe aanstekelijk het is, en hoe gemakkelijk herkenbaar een boze koningin-personage eigenlijk is.

Dit verhalenboek in muzikaal formaat laat The THIRTEEN wegkomen met wat in wezen een wancombinatie van nummers is qua compositie, maar die met elkaar verbonden zijn door het verhaal dat ze gezamenlijk vertellen. Zodra je het verhaal ziet, zie je ook hoe consistent de EP is in wat ze probeert te doen. Mijn geschreven versie van deze EP doet haar geen recht, dus ik moedig je ten zeerste aan om er een luisterbeurt aan te geven als je dat nog niet hebt gedaan, of nogmaals als je hem al eerder hebt gehoord!

 

 

Meer over The THIRTEEN

The THIRTEEN

2016


真緒
(Mao)
🎂 06/07


美月
(Mizuki)
🎂 01/08


 

Owner, Eigenaar, Dueña, オーナー of  | Website

雪 (Yuki) is de eigenaar en voornaamste drijfveer achter Arlequin.
Zij startte het project oorspronkelijk in 2009 als fotograaf onder de naam Arlequin Photography, maar kreeg steeds meer interesse in journalistiek en vertalingen. Door deze interesses zijn interviews en reviews aan het project toegevoegd, totdat het in 2021 uiteindelijk tegen de muren rondom de term "fotograaf" aan botste en Arlequin Magazine aan de mix toegevoegd werd.

雪 (Yuki) is een Nederlandse met een diploma voor grafisch design, wat haar ook de voornaamste persoon achter Arlequin Creations maakt.
Na al deze jaren is zij nog steeds de voornaamste persoon die de interviews en live foto's die je op Arlequin ziet verzorgt, maar daarnaast doet ze ook een flink deel van de reviews en het werk achter de schermen.

De reviews die ze maakt zijn vanuit het perspectief van een internationale fan, en worden aanvankelijk in het Engels geschreven voordat deze vertaald worden naar het Nederlands. Wat je niet terugziet op de Nederlandse versie is dat de Japanse vertaling van deze artikelen niet de uitleg over kanji symbolen en songtitels bevat, om zo die lezers niet te vervelen met informatie die ze waarschijnlijk al weten.

Ze spreekt Nederlands en Engels op hoog niveau, maar begrijpt ook Japans en Duits.

Geef een reactie